Ule jednościenne robię już od dwóch lat i nie jest to ogrom czasu, ale cóż zrobić. Mam tyle lat ile mam, doświadczenie będę zdobywał jeszcze długi czas. Mimo tak krótkiego pszczelarzenia co roku robię postęp, staram się ułatwić sobie pracę przy budowie uli i przy pracy z nimi. Patrząc na pierwsze korpusy widzę, że idę w dobrym kierunku . Stolarzem nie jestem i nigdy nie będę, ale mam dziadka stolarza. Gdybym zawsze go słuchał pewnie nie mówiłbym tutaj o błędach. Choć z drugiej strony dziadek produkował meble i pracował na o wiele lepszych od moich maszynach, więc muszę znaleźć złoty środek między tym co mówi dziadek , a tym co mogę zrobić z moimi narzędziami.

Poniżej korpus wersja 1.0. Zasadniczo nie widzę w nim nic ciekawego co można by uznać za zaletę. Deski zostały wycięte z niedosuszonego drewna jesienią pierwszego roku mojego pszczelarstwa, miały służyć za poduszki powietrzne, więc pośpiech i niedoświadczenie zrobiły swoje. Po dwóch latach deski się pokrzywiły, szpary z racji niedokładnego wycięcia były od początku (wiadomo, że pszczoły zakitowały je sobie, ale i tak nie wyglądało to dobrze), uchwyty wycięte w poprzek włókien drewna, które pękają i nieodpowiednie wkręty.

Korpus wersja 2.0. Tutaj mogę pochwalić się kilkoma naprawionymi błędami. Przede wszystkim deski były suche i dzięki temu nie prężyły się i zachowywały wymiary. Uchwyty także wykonałem poprawnie z odpowiednimi wkrętami. Jednakże moja piła nadal nie miała prowadnicy i musiałem używać kątownika i ciąć deski z ręki, wręgi wykonywałem tą samą piłą i nie zawsze były one równe, ale to tylko kosmetyka bo nie miało to wpływu na prace z tymi korpusami. Te korpusy były ostatnimi korpusami wielkopolskimi, które wykonałem. Od sezonu robię tylko wielkopolskie 18.

Duży korpus.

Wręgi wycinane piłą.

Korpusy wersja 3.0. Mogę powiedzieć, że jestem z nich dumny. Mimo, że nadal ciąłem deski z ręki to już szło mi to trochę lepiej. Deski oczywiście suche, wkręty trochę mocniejsze, korpusy lepiej wyszlifowane i udany zakup frezarki. Dzięki temu wręgi wychodzą ładniejsze i mogę wyfrezować ładne wygodne uchwyty. Wygląda to wszystko tak:

Do frezowania uchwytów zrobiłem sobie taki szablon z resztek desek. Jest bardzo łatwy w użyciu wsuwam tylko deskę, frezuję i gotowe. Wklęsłe uchwyty są wygodne, estetyczne, łatwe w wykonaniu i nie wystają poza obrys korpusu, a to ma znaczenie, kiedy planujemy wędrować z pszczołami na przyczepce. Z takimi uchwytami ule lepiej do siebie przylegają i po ułożeniu są stabilniejsze.

Wersja 4.0 już wkrótce. Mam w tym roku lepszą piłę, mocniejszą. Cięcie jest dużo gładsze. Mogę ciąć pod równym kątem prostym i naprawdę wszystko jest dużo prostsze. Mam do wykonania na ten rok 75 korpusów i zrobię to z przyjemnością .

Zachęcam do robienia własnoręcznie korpusów, szczególnie jak się ma trochę czasu. Żeby sobie ułatwić życie i nie popełniać błędów mam kilka rad dla was:

• Korpusy wycinam zawsze z suchych desek,
• Używam tylko wkrętów do drewna,
• Staram się omijać jak tylko się da wszystkie sęki, a jeśli się nie da to zostawiam deski i wycinam z nich później listewki na daszki, powałki itp.,
• Zawsze staram się być dokładnym i w miarę możliwości zmieniać narzędzia na coraz to lepsze.

To wszystko na temat korpusów. Z góry dziękuję za wszystkie komentarze. Pozdrawiam Młody.